:: دوره 15، شماره 2 - ( 2-1385 ) ::
جلد 15 شماره 2 صفحات 53-60 برگشت به فهرست نسخه ها
شاخص معلولیت شنوایی خانه سالمندان، پرسشنامه خودارزیاب، پرسشنامه دگرارزیاب، سطح شنوایی، خانه سالمندان
مهشید فروغان، گیتا موللی1، مجید سلیمی، سعید اسدملایری
چکیده:   (7767 مشاهده)

زمینه و هدف: بیشتر بررسی های موجود روی والدین کودکان کم شنوا حاکی از بروز اختلالاتی در سلامت روانی آنها پس از شناسایی ناشنوایی کودک بوده است. یکی از هدف های عمده هر نوع برنامه مداخله به هنگام مشاوره با والدین است. این مقاله به بررسی تاثیر یک برنامه مشاوره به صورت گروهی بر سلامت روانی والدین کودکان کم شنوا می پردازد.
روش بررسی: این مطالعه به روش شبه آزمایشی و پیش آزمون- پس آزمون تک گروهی صورت گرفت. شرکت کنندگان در پژوهش همه والدین کودکان کم شنوایی بودند که در یک مرکز ویژه کودکان کم شنوا حضور داشتند. ابتدا وضعیت سلامت روانی والدین ارزیابی شد. سپس برنامه مشاوره به صورت گروهی برای آنان اجرا گردید. برنامه شامل 6 جلسه 1.5 ساعته و شکل کلی هر جلسه شامل سخنرانی و بحث های گروهی به روش شناختی- رفتاری بود. وضعیت سلامت روانی والدین پیش از اجرای برنامه و بلافاصله پس از آن با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومی و فهرست علایم روانی 90 مورد مقایسه قرار گرفت.
یافته ها: بیش از نیمی از والدین دچار اختلالات روانشناختی بودند. مقایسه پیش آزمون و پس از آزمون نشان دهنده کاهش معنی دار میزان افسردگی، اضطراب و بیشتر دیگر شاخص های روانی والدین پس از اجرای برنامه مشاوره به روش شناختی- رفتاری در والدین کودکان کم شنوا بود.
نتیجه گیری: نتایج حاکی از وجود اختلالات روانی در والدین کودکان کم شنوا و موثر بودن مداخله های شناختی- رفتاری در بهبود این شاخص ها بود. با توجه به گسترش برنامه های شناسایی کم شنوایی در کودکان در کشورمان پیشنهاد می شود بررسی های بیشتری روی برنامه های مداخله ای روانشناختی مناسب برای والدین صورت گیرد.

واژه‌های کلیدی: کودکان کم شنوا، مشاوره والدین، سلامت روانی، پرسشنامه سلامت عمومی، فهرست علایم روانی 90
متن کامل [PDF 207 kb]   (1686 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
انتشار: ۱۳۹۲/۷/۱۷


XML   English Abstract   Print



دوره 15، شماره 2 - ( 2-1385 ) برگشت به فهرست نسخه ها