:: دوره 17، شماره 2 - ( 12-1387 ) ::
جلد 17 شماره 2 صفحات 25-32 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تأثیر واکداری بر شاخص‏های فضای تولید همخوان‏ها
آرش بهلولی1، زهرا آقا رسولی2، فرهاد ترابی نژاد3، محمدرضا کیهانی3
1- کلینیک گفتار درمانی، مرکز جامع توانبخشی جمعیت هلال احمر استان آذربایجان شرقی، ایران
2- گروه گفتار درمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران
3- گروه آمار زیستی دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران
چکیده:   (7276 مشاهده)
زمینه و هدف: به‏کارگیری کام ‏نگاری در فرآیند ارزیابی و درمان نیازمند آشنایی با الگوهای طبیعی تماس زبان به کام می‏باشد. عوامل مختلفی می‏توانند بر الگوی تماس همخوان‏ها تأثیر بگذارند که یکی از آنها واکداری می‏باشد. هدف این تحقیق تعیین مقادیر شاخص‏های فضایی تولید همخوان‏های انسدادی‏ـ‏لثوی و سایشی‏ـ‏لثوی فارسی و بررسی رفتار زبان در مقابل تغییر در مختصه واکداری می‏باشد.
روش بررسی: در این پژوهش توصیفی‏ـ‏تحلیلی با استفاده از سیستم کام‏نگاری Reading ـ نسخه 1/1، تماس‏های زبانی کامی 4 فرد بزرگسال فارسی زبان حین ده بار تکرار هجای CVCV (C=/s, z,t,d/, V=/a/) مورد مطالعه قرار گرفتند. الگوهای تماس از لحاظ شاخص تعداد کل الکترودهای تماس یافته و سایر شاخص‏های فضایی بررسی شد و بین جفت‏های واکدار و بی‏واک همخوان‏ها مقایسه شد.
یافته‏ها: در این مطالعه مقادیر شاخص‏های فضایی همخوان‏های مورد مطالعه به‏دست آمد. همچنین مشخص شد اختلاف معنی‏داری از لحاظ شاخص تعداد نقاط تماس سایر شاخص‏ها بین جفت‏های واکدار و بی‏واک همخوان‏های مورد بررسی وجود ندارد.
نتیجه‏گیری: نتایج این بررسی با نتایج مطالعات مشابه در زبان‏های دیگر منطبق می‏باشد. تغییر در مختصه واکداری تغییر چندانی در شاخص‏های فضایی مربوط به الگوی تماس زبان به کام ایجاد نمی‏کند. با این همه به‏نظر می‏رسد رأس زبان در مقایسه با دیگر بخش‏های زبان نسبت به تغییرات واکداری یا تغییر در فشار داخل دهانی حساس‏تر می‏باشد.

واژه‌های کلیدی: کام نگاری، شاخص‏های فضایی، واکداری، الگوهای تماس زبان به کام
متن کامل [PDF 170 kb]   (2239 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1387/1/5 | پذیرش: 1387/12/23 | انتشار: 1392/7/20


XML   English Abstract   Print



دوره 17، شماره 2 - ( 12-1387 ) برگشت به فهرست نسخه ها