:: دوره 23، شماره 4 - ( 7-1393 ) ::
جلد 23 شماره 4 صفحات 60-68 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی توانایی جهت‏یابی شنیداری و تکامل آن در کودکان هنجار 8 تا 11 سال
یونس لطفی1، زهرا حسینی دستگردی1، عبدالله موسوی2، سعیده مهرکیان1، عنایت‏الله بخشی3
1- گروه شنوایی‏شناسی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
2- گروه گوش و حلق و بینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3- گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
چکیده:   (8332 مشاهده)

زمینه و هدف: جهت‏یابی براساس پردازش نشانه‏های زمانی و شدتی بین دو گوش حاصل می‏شود. مزایای این توانایی در انسان، درک گفتار در محیط‏های شلوغ براساس تحلیل صحنۀ شنوایی و اثر کوکتل پارتی است. برای بررسی جهت‏یابی کودکان مبتلا به اختلال پردازش شنوایی و سایر اختلالات، ضروری است عملکرد کودکان هنجار به‏طور کامل بررسی شود. مطالعۀ حاضر با هدف بررسی جهت‏یابی و تکامل آن در کودکان هنجار انجام شد.

روش بررسی: این مطالعه روی ۸۰ کودک هنجار دختر شامل ۴۲ نفر و پسر ۳۸ نفر در محدودۀ سنی ۸ تا ۱۱ سال انجام شد. عملکرد جهت‏یابی پس از اعمال تفاوت شدت بین دو گوش از ۱۰- تا ۱۰+ دسی‏بل و ایجاد تفاوت زمان بین دو گوش از ۸۸۰- تا ۸۸۰+ میکروثانیه با دو نویز بالاگذر و پایین گذر بررسی شد.

یافته‏ها: در آزمون تفاوت شدت بین دو گوش تابع جهت‏یابی تقریباً خطی بود، در حالی‏که در آزمون تفاوت زمان بین دو گوش از تفاوت ۲۲۰- تا ۲۲۰+ میکروثانیه تابع خطی و از ۴۴۰- تا ۸۸۰- و ۴۴۰+ تا ۸۸۰+ میکروثانیه، به‏طرف مجانب تمایل می‏یافت. خطای جهت‏یابی در آزمون اول در مقایسه با آزمون دوم کمتر بود(p<۰/۰۰۰۱) و اثر سن فقط در آزمون دوم مشاهده شد(p=۰/۰۰۱).

نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج، در آزمون تفاوت زمان بین دو گوش، جهت‏یابی کودکان ۱۱ سال بهتر از سایر کودکان بود و در آزمون تفاوت شدت بین دو گوش تأثیر سن وجود نداشت.

واژه‌های کلیدی: مکان‏یابی، جهت‏یابی، تکامل مکان‏یابی، تفاوت زمان بین دو گوش، تفاوت شدت بین دو گوش
متن کامل [PDF 178 kb]   |   متن کامل (HTML)   (1720 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1392/9/6 | پذیرش: 1392/11/12 | انتشار: 1392/12/7


XML   English Abstract   Print



دوره 23، شماره 4 - ( 7-1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها